KOŚCIÓŁ PARAFIALNY PW. ŚW BENEDYKTA I ŚW. ANNY W SROCKU
Murowany kościół został wniesiony w latach 1764-1766 z fundacji Stanisława Małachowskiego, marszałka Sejmu Wielkiego. W latach 1909-1913 kościół gruntowanie przebudowano według projektu Konstantego Wojciechowskiego.
Modernizacja i rozbudowa obiektu była kontynuacją stylową i przestrzenną rozwiązania XVIII-wiecznej świątyni, z jednoczesnym wprowadzeniem przez architekta elementów zaczerpnię1)tych z palladiańskiego klasycznego renesansu włoskiego.
Fasada kościoła zwrócona jest w kierunku trójkątnego placu będącego centrum miejscowości. Ujmują ją dwie wyniosłe wieże nakryte kopułowymi hełmami z ażurowymi latarniami, dominujące nad okolicą. W środkowej części fasady, nad głównym wejściem unaoczniona jest pamięć późnobarokowej świątyni rokokowym kartuszem z piaskowca ze skrótem D.O.M. i datą 1766 r.
W zrealizowanym przez K. Wojciechowskiego programie budowy kościoła p.w. Św. Benedykta i Św. Anny spełniono dwa zasadnicze cele, tj. uzyskano nową harmonijną sylwetkę kościoła, która wraz z placem i jego zabudową stanowi urbanistyczny „klucz” dla miejscowości oraz utrzymano tradycję i ciągłość kultową miejsca. Wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/19 decyzją nr WUOZ - 640/223/2004.
